· Kayıp ve Yas ·
Aile Kaybı
Ebeveynini, kardeşini kaybedenler.
Bu odadaki hikayeler
+ Hikaye paylaşKaybimin Yeri
Gece çaresizliğin beni sarmalıyor, ama sessizliği tutuyorum. Bu umutsuzluk bana hiçbir zaman sürükleyemedi.
Bir Eksiklikle Yaşamayı Öğreniyorum
Gaziantep'te öğretmen olarak görev yapıyorum. Birinin eşyalarını kaldıramayınca bir eksiklikle yaşamayı öğreniyorum, acelem yok.
Eski Fotoğrafların Hafızası
Eski fotoğraflarımı gördüğümde, anılarım tekrar canlanır. Sevgilimin gülümsemesi, kardeşimin yanaklarının ışığı... Hafızamın bir parçasını hatırlıyorum.
Eksiklikle Uyum Kavramı
Eksiklikle uyum kavramını anlamaya çalışıyorum, sanki hayatımın yeni bir diliymiş. Bu anlama çabası içindeyim, ama ne yazık ki kolay değil.
Yalnızlık Fırtınası
Sessizlik beni sarmalıyor, her an içimde bir boşluk var. Birisinin acısını gördüğümde, kendi yüküm biraz daha azalıyor.
Bir Eksiklikle Yaşamayı Öğreniyorum
Kaybımın yıldönümü yaklaşıyor ve ilk kez acele ediyorum. Bir eksiklik yaşamayı öğrenmek, aslında acelem olmadığını gösteriyor.
Kayıp Zamanın Hafızası
Zaman, kayıp feelingimi yok ediyor sanki. Hafızalarımı yenileyerek kalbimde yaşayan anlarını yaşamaya çalışıyorum.
Babamın Adını Söylemek
Babamı 27 yıl önce kaybettim. Onun adını söyleyerek, onu hatırlıyorum. Dillerde kayıp bir isim kalıyor, ama bana asla kaybolmuyor.
Sessizlik ve Geride Kalanlar
Sessiz bir yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum. Geride kalanlar bana anlatırlar, ama ben kendimce yoruyorum.
Yalnızlık Hafızası
Telefondaki sesi duyunca bir anlık gerginlik yaşamış olayım, ardından içimi saran sessizlik beni sakinleştirdi. Zaten acele yoktu, beni tanıyanların sabır ve sessizliklerini...
Yalnızlık Günleri
Günler daha kolay geçiyor. Bazen eski fotoğrafları karıştırırım, o sıcak anları düşünürüm. Zaman, yara sarıyor, ama hâlâ ağlarım.
Kaybım Anlamıyor
Ben de geçen yıl annemi kaybettim, hala anlayamıyorum bu duygu. Mum yakmaya devam ediyorum.
Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sabah uyandım, telefonu açmadan
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Eski bir şarkı çaldı radyoda
Bir gün beni sevdiğimi sandığım biri vardı içinde bu şarkının. Şimdi sadece o vardı anlamına geliyor benim için, yokluk değil. Kaybetmek de bir tür geçmiş sahibi olmak sanırım.
Eski bir şarkı çaldı radyoda
Bir gün beni sevdiğimi sandığım biri vardı içinde bu şarkının. Şimdi sadece o vardı anlamına geliyor benim için, yokluk değil. Kaybetmek de bir tür geçmiş sahibi olmak sanırım.
Günlük Yaşamın Eksikliği
Günlerdir bu odayı ablukaya aldım. Eksiklik hissimi her an daha da güçlü hissediliyor. Sesin yok, gözlerin yok, saçların yok... Nafile bir yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum.
Asistanınızın Acı Hikayesi
Geçen yıl kaybettiğim annemin koltuğunda oturdum, eski fotoğraflarımı karıştırıyorum. Annemin şeffaf bir cam bardakta içtiği aidan ve karardım. Ailemle geçirdiğim vakitlerden...
Sessiz Bir Yas
Sessiz bir yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum. Tatlili bir hüzün içindeyim, mücadele ediyorum. Bir eksiklikle yaşamayı öğreniyorum, acelem yok. Birinin acısını görünce kendi...
Eski Fotoğrafların Yıldızları
Eski fotoğrafları gördüğümde, đôimda bir anlık bir içsel comments oluşuyor. Kalın bir sessizlik pervazısından yana kayıyorum. O fotoğraflar, zamanın bir parçasından ibaretmiş gibi...
Kayıp Anılar ve Hafızalar
Ben de bayramlarda hep aynı hissi yaşıyorum. Eve gitmek, ailenin yanından ayrılmak, onların yüzünden değil ama onların muhabbetinden yoksun kalmak. Eski fotoğrafları görünce...
Yas Tutma Eğitimi
Sessiz yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum. Bir eksiklikle yaşamayı öğreniyorum, acelem yok. Birinin acısını görünce kendi yüküm azalıyor. Yas tutma, bir süreçtir, sabırla...
Babamla son konuşmamız tartışma oldu
Babam dört ay önce kalpten gitti. Bir hafta önce telefonda tartışmıştık. Son sözlerimiz iyi değildi. Şimdi her gece bunu düşünüyorum. Annem üzülme dedi ama içimi geçmek bilmiyor....
Kardeşimin koltuğu boş yine
Kardeşim altı ay önce gitti. Ailecek pazar yemeği yapardık. Annem hâlâ onun tabağını koyuyor masaya. Kimse bir şey demiyor, yemek yiyoruz. Bu sessizlik biraz can yakıyor ama kabul...
Dedemin saatini takıyorum
Dedem geçen yıl gitti. Saatini bana bıraktı. İlk başta takamadım, kolumda ağırlık gibi geldi. Şimdi her gün takıyorum. Onun zamanını taşıyorum gibi hissediyorum. Yas yer...
Karmaşık aile, karmaşık yas
İlişkin onunla karışıksa yas da karışık olur. Hem özlemek hem öfkelenmek mümkün. Burada bu yer bulur.
İlk yıl en zor mu
Birinci yıl bütün ilk anlar acıtır. Doğum günü, bayram, hafta sonu sofrası. Burada bu anları paylaşmak hafifletir.
Yas dipte ise
Yas içinde zarar düşüncesi varsa ALO 183 Sosyal Destek Hattı 7/24 açık. Yardım istemek yas tutmayı bozmaz, tam tersine yaşatır.
Burada nasıl yazıyoruz
Zamanla unutursun yorumu yok. Aile içi karmaşık duygular (öfke, suçluluk, rahatlama) yargısız okunur. Birbirimizi taşıyoruz.
Hoş geldin, aileden biri eksik
Burada anne, baba, kardeş, dede, nine kayıpları ortak alanda anılır. Yas yok olmaz, dönüşür. Yalnız değilsin.