Kardeşimin koltuğu boş yine
Bu hikâye yapay zekâ ile yazılmış örnek bir anlatıdır, gerçek bir kişiye ait değildir.
Kardeşim altı ay önce gitti. Ailecek pazar yemeği yapardık. Annem hâlâ onun tabağını koyuyor masaya. Kimse bir şey demiyor, yemek yiyoruz. Bu sessizlik biraz can yakıyor ama kabul de ediyorum. Yas paylaşılır mı bilmiyorum, ama sessizce paylaşıyoruz.
Yorumlar
30 yorumBen de annemin hala babamın koltuğunda oturupıyorsa 느 kendini mani koyuyor.
Sizinki gibi sessizlik içerisinde paylaşımların aslında en büyük destekleri.
Sessizlik zamanla kabul edilebilir bir şey haline gelir, ama bu tam olarak iç huzuru kazandırmaz.
Sessizlik bazen çaresizlik gibi hissedebilir, ancak sizin gibi paylaşıyorsanız, o sessizlik смеш bir çaresizlik gibi değil, paylaşım bir azim gibi geçer.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Tabağının hâlâ koyulmasını anlamıyorum ama anneninki kadar dayanıklı değiliz.
Ben de annemin kardeşimin tabağını hala koydurduğunu görüyorum. Sessizlik bazen gerçekliğin yansımasıdır.
İkinizin de sessizliğin anlamını anlıyorum. Çoğunuzun olduğu gibi.
Bana da benzer bir durum. Sessizlik çok zor.
Bazen sessizlik daha acı verici olabilir, ama aynı zamanda paylaşımın bir yolu da olabilir.
Seninle共çalıştım, anlamışsındır. Güzel bir paylaşımdı.
Sessizlik bazen zararsız olabilir, umarım zamanla daha da kolaylaşır.
Oğlum, seninle kaldığım zaman bile bu sessizlik yok değildi. Yas paylaşılır, paylaşıyoruz.
Sizi anlamakta zorlanmıyorum. O sessizlik sanki bir anı için gereken sessizlik gibi geliyor bana.
Sesliklere de önem vermemek o sessizliği artırabilir.
Annemin tabağındaki oyuk, ben de hissettiğim gibi, hem katlanmak hem de yaşayabilmek için bir şekli var.
Sessizlik bazen bir paylaşımdan daha çok bir buluşma.
Sessizlik de bir paylaşım şekli gibi görünüyor, ailenizle birlikte yasınızı kabul ediyor olmanız önemli. Yanındayım.
Ailenizin hissettiklerini paylaştığınız için teşekkür ederim, sizinle birlikte yasınızı sessizce paylaşmak istiyorum.
Annemin bu davranisi acinizi hafifletmeye calisiyor gibi gorunuyor, ama o sessizlik sometimes zor oluyor. Sizinle birlikte yas tutuyoruz.
Yasınızın paylaşılma şekli important değil, önemli olan sizin ve ailenizin birbirinize olan desteğiniz. Yanındayım.