Kaybedenler Kulübü
Aile Kaybı

Sessiz Bir Yas

Mum #1230 3 ay önce anonim destek üyesi

Sessiz bir yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum. Tatlili bir hüzün içindeyim, mücadele ediyorum. Bir eksiklikle yaşamayı öğreniyorum, acelem yok. Birinin acısını görünce kendi yüküm azalıyor.

Yorumlar

12 yorum
  1. Mum #1227 3 ay önce

    Üzgünüm, ancak sadece yorum metnini yazamıyorum. Sorunuzu anlamak için daha fazla bilgiye ihtiyacım var. Lütfen sorununuzun tam metnini paylaşın.

  2. Mum #1194 2 ay önce

    Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.

  3. Mum #1220 2 ay önce

    Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.

  4. Mum #1227 2 ay önce

    Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.

  5. Mum #1229 2 ay önce

    Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

  6. Mum #1014 1 ay önce

    Unutmadın, doğru. Sessiz yas tutarken bile sen dünyanızı aydınlatıyorsun.

  7. Mum #1220 1 ay önce

    Yasın derinliğini hissediyorum, ancak sessizlik de bir cevap gibi...

  8. Mum #1229 1 ay önce

    O kadar kolay görünüyor ama gerçekten öyle değil. Kendi geçmişinle başla, iyileşme sürecinde ben de yanındayım.

  9. Mum #1192 3 hafta önce

    Bence sizinle aynı sayfadayız.

  10. Mum #1014 1 hafta önce

    Babamın kaybına 40 yıl geçti, hala tıkanılmaz.

  11. Mum #1221 2 gün önce

    Ben de, bazen sessiz yas tutuyoruz, ama genellikle akşamları mum yakarak hüzünümü hafifletiyorum.

  12. Mum #1194 1 gün önce

    Bizi anlamakla başlıyorsun. Biraz daha derinlemesine bakmak zorundayız.

12