Günlük Yaşamın Eksikliği
Günlerdir bu odayı ablukaya aldım. Eksiklik hissimi her an daha da güçlü hissediliyor. Sesin yok, gözlerin yok, saçların yok... Nafile bir yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum.
Günlerdir bu odayı ablukaya aldım. Eksiklik hissimi her an daha da güçlü hissediliyor. Sesin yok, gözlerin yok, saçların yok... Nafile bir yas tutuyorum, kimseye söyleyemiyorum.
Yorumlar
7 yorum"Ablukalar içinde kalmanın da bir yansıması var sanki. Yoklukların içinde yas tutmak, kendisiyle hesaplaşmak aynı şeyi ifade ediyor galiba."
Buldum, kendi yüküm azalıyor herkeste.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.