· Ruh Sağlığı ·
Tükenmişlik
Burnout yaşayanlar için bir mola.
Bu odadaki hikayeler
+ Hikaye paylaşTükenmişlik Odasinda Kaybolmak
Bazen kendimi bir labirentin ortasinda buluyorum, çıkış yok gibi görünüyor. Her adımda yeni bir sorun çıkıyor, nefes almak zorlaşıyor. Tükenmişlik odasında yazı yazmak bana biraz...
Uykusuz Geceler ve Sessizlik
Son günlerde uyuyamıyorum, zihnim sürekli çalışıyor. Sessizlik içinde kaybolmak istiyorum, ama düşüncelerim beni takip ediyor. Buraya yazmak bana biraz huzur veriyor.
Uykusuz Gecelerin Sessizligi
Mum yakiyorum, gecenin sessizligini paylasiyorum. Ben de uykusuz geceler yasamisimdir, yazmak hafifletiyor.
Geceleyin Tükenmişlik
Geceyarisi oldu ve ben hala uyanikim, düşüncelerim başımdan aşkın. Her şey bir şekilde ağırlaşmış gibi hissediyorum. Acil durumda 112, ALO 183 Sosyal Destek Hatti her zaman var.
Uzun Sureli Yalnizlik
Buraya yazmak bana bir miktar rahatlik veriyor. Boyle zamanlarda yazmak hafifletiyor. Acil durumda 112, ALO 183 Sosyal Destek Hatti her zaman var.
Tükenmişlik Odasında Bir Gün
Her gün aynı şekilde başlıyor, uyanmak ve yeni bir günün ağırlığını taşımak. Kronik kaygı ile dolu günlerimi yazarak hafifletmeye çalışıyorum. Bayramın yaklaşmasıyla birlikte eski...
Biraz Daha İyi Günler
Sessizliklerimle başlayıp, yalnızlıklarla devam eden bu yolculukta kendime bir miktar daha iyi günler yaratmaya çalışıyorum. Trabzon'dan ev hanımı olarak çalışan bir insanım,...
Acıların Yumruğunda
Her gün biraz daha düşük ruh halimde yüzmeye çalışıyorum. Bazı günler çok zor geçiyor, ancak buraya yazmak bana hafif bir rahatlama veriyor.
Sessizlik Dalgaları
Günün ilk ışıkları çarptığında, tükenmişlik hissi sanki bir baskıya dönüşüyor. Sessizlik dalgaları, içimi yumuşatmaya çalışıyorum, ama bazen zor geliyor.
Tükenmişliğin Hafızası
Sabah çığlığı bana hatırlanıyor, son fotoğrafın arkasındaki çirkin yüz. Kendi varlığımdan kaçmaya çalışıyorum ama sessizlik beni durduruyor.
Kaçış ve Umut
Tükenmişlik odasındayken, umutsuzluk denen şeyi sorguluyorum. Belki de sadece kaçış kavramını yeniden tanımlamamız gerekiyor, umut aslında kaçış değil, sabırlı bir adımdır.
Tükenmişlik Hesaplaşıyor
Uzun günler geçirdim ama yine de kaldım. Düştüğüm hali saklıyorum ama kimse soruyor.
Karanlık Döngüde Kımıldama
Geceyi bekliyorum, hafta sonlarını da. Bayramlarda da sanki hep aynı oluyor. Tükenmişlik odasındaki sessizliğin içinde kımıldıyorum, yakacağım bir mum.
Sabahın İlk Sesi
Sabahın ilk sesini duyar duymaz, sadece uyumaktan uyanıyorum. Tükenmişlik odasında sabaha karşı uyuyorsam, gün yeni başlıyor demektir.
Mum'un Sessizliği
Ben de karanlık odalarda duruyorum, hep aynı gözler. Geceler onlarca pencereden sanki gökyüzüne bakıyor, ben de sadece mumun ışığına bakıyorum.
Tükenmişlik Günleri
Çoğu gün kendimi yorgun hissediyorum, ne yapmalı ne yapmamalı bir fikrim yok. Düzenli işime de dair içimdeki motivasyon yok.
Kalabalıkta Karamsarlık
Bazen düşüncelerim beni çekeceği kadar karanlık ve endişeli bir yerlere taşıyor. Panik atakların ardından kendimi dikkatlice toparlamaya çalışıyorum, ama bazen zor oluyor.
Yalnızlıktan Kurtulmak
Bazen kalabalıkta bile yalnız hissediyorum. Ama buraya yazmak hafifletiyor. Şişmiş hislerimi yazmak, beni biraz daha tutar.
Sessizlik Üzerine
Sessizlik bana bazen en büyük tehlikeyi oluşturuyor. Bazen sadece bir kelime söylemek bile imkânsız gibi geliyor, ardından ise kelimeler neşelenerek akıyor.
Yarin Vardir
Yarin yeni bir gün, yeni bir başlangıç. Umutsuzluğumu bir kenara koydum ve bu sözleri yazıya döktüm. Ben de buradayım.
Tatil dönüşü
Pazartesi sabahı vardiya bildirimi aldıktan sonra zorlanmaya başlıyorum. Yorgunluğum biraz daha arttı, tükenmişlik odasındaki arkadaşlarım bana biraz daha yakın gelmeye başladı.
Gece Gelecekten Korkuyorum
Geceyi beklerken kendimi çok yorgun hissediyorum. Bayramlarda yaşanan kalabalıklar beni gerçekten üzeriyor.
Günün başlangıcı
Sabah uyanıyorum ve sessizlik beni sarıyor. Bu huzursuzluğu hafifletmek için buraya yazıyorum. Size kendimden bahsediyorum, belki siz de benimle aynı duyguları yaşıyorsunuz.
Yalnızlık Geceleri
Ben Mum #1165, 42 yaşındayım ve panik ataklarla başa çıkmaya çalışıyorum. Bazı günler ağır geçse de buraya yazmak bana hafifletiyor. Birinin acısını görünce kendi yüküm azalıyor.
Cumartesi sabahı bile yorgun uyandım
Beş senedir aynı işteyim. Eskiden severdim, şimdi açmıyorum bilgisayarı. Cumartesi sabahı kalkıyorum, bedeni bir bezi gibi hissediyorum. Hiçbir yere gitmek istemiyorum, hiçbir...
Toplantıda ilk kez istemiyorum dedim
Bugün ek bir projeyi bana verdiler. İçimden ses çıktı, yapamam dedim. Hayatımda iş yerinde ilk kez. Yöneticim sustu, sonra anlarım dedi. Şimdi acaba kovulur muyum diye...
İşten çıktıktan sonra park otururdum
Bir ara işten çıktığımda eve gitmek yerine yakın bir parka otururdum. Bir saat sessiz. Sonra eve giderdim. Bu küçük ara olmadan eve giremezdim. Şimdi pandemi sonrası evden...
Sınır koymanın küçük cümleleri
Bu hafta yetişmem mümkün değil. Bu görev benim sorumluluğum değil. Bu cümleleri yazmak kolay değil. Sizin denediğiniz cümleler nedir.
Tükenmişliğin işaretleri
Cumartesi sabahı bile yorgun uyanıyorsan, sevdiğin şey itici geliyorsa, bedeni hiç düşünmüyorsan dur. Liste hâlinde de paylaşabilirsin.
Zor anlarda ne yapmalı
Tükenmişlik intihar düşüncesine kadar gidebilir, yargılamayalım. Böyle bir anda ALO 183 Sosyal Destek Hattı 7/24 açık. Yardım istemek zayıflık değildir.
Burada nasıl yazıyoruz
İş veya kariyer tavsiyesi paylaşılırken kişisel deneyim olarak yaz. Yargısız dinleme esas. Sınır koymak da bir başarıdır.
Hoş geldin, yorgunluk gerçek
Burada tükenmişlik yargılanmaz. Tatil yap rahatlarsın veya biraz spora başla yok. Sadece dinleme var.