İşten çıktıktan sonra park otururdum
Bir ara işten çıktığımda eve gitmek yerine yakın bir parka otururdum. Bir saat sessiz. Sonra eve giderdim. Bu küçük ara olmadan eve giremezdim. Şimdi pandemi sonrası evden çalışıyorum, o aram yok. Yeni bir ara yöntemi arıyorum. Sizde nasıl.
Yorumlar
19 yorumBen de benzer bir durum yaşıyorum. Gece vakti çalıştıktan sonra bir saat yürümek ya da Parkta oturmam sayesinde biraz sakinleşebiliyorum.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Ben de evden çalışırken haftasonu erken kalkıp bir saat sessizlik için dışarı çıkıyorum, bu bana çok yardımcı oluyor.
Ben de bazen evden çıkıp 10-15 dakika yürüyüş yapıyorum. Sessizlik bana bir nebze yardımcı oluyor.
Park yerine evimi düzenleyip küçük bir sessizlik köşesi yaratmaya çalışıyorum.
Parkta geçirilen o sessiz saatlerin yerini şimdi yürüyüşler alıyor. Evden çıkıp havada biraz dolaşmak bana yeni bir özgürlük duygusu veriyor.
Ben de bu tür küçük aralar arıyorum, bazen evin balkonuna çıkıyorum ve sessizlik bana bir süre rahatlık veriyor.