Küçük ama büyük zaferler

Zamanla küçük zaferler büyük zaferlere dönüşüyor. Benim için de küçük zaferler, bir pelerininim uçmaması, bir yemek yiyecekken lokma bilimiyor oluşum.

Göz teması kurdunuzmu? O da small bir zafer.

Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.

Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.

Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.

Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.

Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.

Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.

Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.

Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.

Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.

Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.

Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.

Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.

Zor günlerimde bile buradan destek alırım. Her küçük adımın önemi büyük.

Bugün de asansörde göz teması kurdum, dün kasaya kendim baktım. Küçük gelse de yazmak iyi geliyor. Sizin küçük zaferleriniz nedir?

Bu kadar küçük şey bile hayatın genelinde anlam ifade eder. Küçük zaferler, kendimize bir hayat verdiğimiz anlardır.

Ben de sokağa çıktığım günlerde yürürken bana karşı gelen birini karşılaştım. Ben de büyük geliyorum. Yakıyorum.

Küçük zaferlerimden biri, bugün ilk kez evimdeki perdeleri kendim temizlemiştim.

Küçük zaferlerimden biri, mum yakarak huzur bulmak.