Düğün, mülakat, tanıdık ortam

"Benim için sosyal anksiyete ve yalnızlık en büyük zorluklar. Yazınca kendimi biraz daha hafif hissediyorum, ancak bunun sürekliliği konusunda soru işaretleri var."

Kalabalıklar beni en çok yoruyor. Yazınca biraz boğazımı açıyor, sinirlerimi yumuşatıyor.

Sosyal anksiyete beni en çok toplumda bulunmak, insanlarla etkileşim içerken yoruyor. Yazınca hafifliyor, diğer kimselerin birilerini anlayıp desteklemesi beni bir şekilde rahatlatıyor.

Sosyal anlar içinde en çok zorlanıyorum. Yazınca renkli bir kaplumbağa gibi hafifliyorum.

Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.

Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.

Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.

Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.

Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.

Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.

Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.

Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.