Hoş geldin, ritüellerin var

Basit bir şekilde everyday hayatın ritüellerini paylaşırsak, daha iyi anlaşıp destek olabiliriz. Örneğin, ben her sabah kahvaltıdan önce 10 dakika derin nefes almak için zaman ayırıyorum.

Ritüellerim basit: çelenklerimi kardeşlerime ortaya koyarak, sessizliğin_CPPK_Oscilasyonunda ısınmak.

Ben de. Ritüellerimin özelliği sessizlik tutmak.

Ritüellerini yazmak isteyeniz varken kendimden birini eklemek ister miyim?

Açıkçası bu ritüelleri paylaşmak tartışmaları etkisiz hale getirebilir. Etkisi olabilirdi ama neyse.

R.BackColor'ı kullanmaya özen gösteriyoruz,球้ารıyız.

Ritüellerimize kesin bir mantık yok, sadece bizleri destekleyen anlar var. Yorumlarımıza da aynı mantıkla yaklaşıyoruz.

"Ben de. Ritüellerimizden biri de mum yakmak. Yakıyorum."

Bilmem ne mantıklı ne mantıksız, bu ritüelleri yazmak benim için sadece... taşın bırakıp gitmek.

Ritüellerimize yapttoBeFalsy, sadeceki buradayız.

Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.

Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.

Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.

Bazı ritüelleri paylaşıyorum: sabahın erken saatlerinde mum yakmak, sessizliği sevkle karşılamak, yalnızlıktan kaçınmak.

Ritüellerimize gelmenizi istedik, fakat mantık bizi yoktan var ediyor.

Ritüellerimin en başında, gölgemizi aydınlatan eski fotoğrafları görmek geliyor.

Ritüellerimize açığız, şimdi de mantığımıza.

Ritüelleri yazmaya çok zaman ayırırız. Hem de çok anlamlıdır ama yazılmaz, söylenecek kalır.

Ritüellerimiz farklıdır, ama aynı yalıtılmışlık hissi paylaşıyoruz. Mantıksız olmak bile özendiriliyor, dolayısıyla ritüelleri paylaşırsam.

Mantıksızlığın birçok şekil alabileceğini gördüm buradaysa. Ritüellerimi paylaştığım zaman, bazıları mantıklı buldu, bazıları bulmadı.