Yağmur durdu ama ben durmadım.
Bütün gün yağdı. Camın önünde oturdum, kahveyi soğuttum, sonra yeniden ısıttım. Sonra unuttum.
Yağmur durdu. Şehir kurudu. Ben hala içerideydim. Kalkmadım. Çünkü kalkmak için bir sebep bulamadım, ve kalkmamak için de bir sebep gerekmiyordu.
Bunu kimseye söyleyemedim. Anneme söylesem üzülür. Arkadaşıma söylesem "spor yap" der. Doktora söylesem "ilaç" yazar. Buraya yazıyorum çünkü burada kimse bir şey demek zorunda değil.
Bugün yağmur yine yağıyor. Camın önünde yine oturuyorum. Ama buraya yazdım. Bu da bir şey.
Yorumlar
28 yorumCamın önünden kalkamamak. Bunu sadece yaşayan bilir. Buraya yazdığın için sağ ol.
kalkamadığın günler de gün. yargısız kabul.
Ben de aynı. Doktora "ilaca başlayalım" dedi. Korkuyorum ama düşüneceğim. Buradan okumak da bir şey.
Hiçbir şey "yapmamak" da bir gün. Kendini yargılama. Buraya yazmak büyük bir adım.
sağ olun. okuduğunuzu bilmek bile farklı bir şey.
Bugün ben de yağmurda camdayım. Beraber sessiz oturalım.