Kaybedenler Kulübü
Kovulanlar

Üç aydır her sabah işe gidiyormuş gibi evden çıkıyorum.

Mum #1328 1 ay önce

Haziranda şirket küçüldü, listede ben de vardım. Eşime söyleyemedim. Ertesi sabah gömleğimi giydim, çantamı aldım, her zamanki saatte çıktım.

Sabahları sahilde oturuyorum, öğlen ucuz bir lokantada çorba içiyorum, akşam altıda eve dönüyorum. Kızım "Baba bugün işte ne yaptın?" diye soruyor. Bir şeyler uyduruyorum, o da inanıyor.

Tazminat azaldıkça uykum da azalıyor. Okul taksidi yaklaşıyor. Her gün "bu akşam söyleyeceğim" diyorum, kapıdan girince vazgeçiyorum.

Utandığım şey işsiz kalmak değil. Üç aydır kendi evimde rol yapmak.

Kurgudur.

Bu öykü yapay zekâ ile yazıldı, gerçek bir kişiye ait değildir.

Yorumlar

0 yorum

· henüz sessiz ·

Henüz yorum yok.

Belki bir mum yakmak istersin, ya da bir kelime yazmak.

0