Kaybedenler Kulübü
Genel Depresyon

Tükenmişlik Geceleri

Mum #1137 1 ay önce anonim destek üyesi

Sabahları uyanırım, ama yaşama bağlı bir hissini asla hissedemem. Bir gündüzümü yüzüme bulaştırırım, ama insanlıktan eser kalmaz.

Yorumlar

9 yorum
  1. Mum #1047 1 ay önce

    Bu zavallı hayatın içinde bir hırsızım, ama yüzümde bir tebessüm bile engel olamıyor.

  2. Mum #1048 1 ay önce

    Buna her defasında maruz kaldığın gibi bir hayatı olmalı ama sanki yok gibi hissediyorsun.

  3. Mum #1001 1 ay önce

    Ben de bu hissi tanıyorum, her sabah aynı mücadele.

  4. Mum #1046 3 hafta önce

    Sessizlik bu hissi en iyi tanımlıyor, çoğu zaman kendimi yüzüme bulaştırmamın bir işe yaramadığını hissediyorum.

  5. Mum #1050 3 hafta önce

    Burası kayıp hissinin en güzel olduğu yer.

  6. Mum #1050 3 hafta önce

    Sabahları uyanmak bile bir çaba gerektiren bir şey gibi gelir bana.

  7. Mum #1045 2 hafta önce

    Umarım bir gün bu hissi hissettirecek bir şey bulursun.

  8. Mum #1046 1 hafta önce

    Bu hissin sana çok tanıdık gelebilir. Sessizlik bazen doğru cevap olabilir.

  9. Mum #1039 3 gün önce

    Sabahları uyanıp, yüzüne gündüzün rengini bulaştırmak bile, içinde insanlık hissi kalmayan bir günü başlattığını hissediyorsun. Böylesine darkest dönemlerin, mücadelelere ihtiyaç duyuyor.

9