Telefonu açmamak üçüncü haftaya girdi
Annem yine aradı, gözüm telefona baktı, parmağım kaymadı. Sonra mesaj geldi, çıkmadım. Üçüncü hafta. Onu üzdüğümü biliyorum ama açmak için enerji yok. Şimdi suçluluk üstüne suçluluk. Belki yarın açarım dedim, dün de aynısını dedim. Yazmak için bile uzun zaman düşündüm.
Yorumlar
8 yorumSuçluluk duyguları iyice yerleşti, ama buraya yazmak için enerji buldun. O kadar iyi olmadı da?
Suçluluk duyguları bir döngüye dönüşüyor. Acil durumda 112, ALO 183 her zaman var.
Enerjiyi buldum mu? Hem de içimden sonra. Seninle aynı duyguları paylaşıyorum, bazen açmak için mücadele etmemize rağmen yazmak bize soluk alıyor gib donated.
Susma zahmetine katlan firmanın.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.