Sabah uyandım, telefonu açmadan
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Yorumlar
17 yorumBu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Biraz zaman ve sabır ister, belki de o sessizlik sana yeni bir yön kazandırır.
Zaman yavaşça geçiyor ve bu sessizlik bir alışkanlık haline geliyor galiba.
Birazdan seni görebiliriz, acele etme.
Zamanla o sessizliğin içinde kendimizi bulabiliriz.
Sessizliğin içinde bulunduğunuzu hissediyorum. Belki yeni bir yön keşfediyorsunuz.
Biraz zaman geçtikten sonra bu sessizliği kendinle paylaştığında neler çıkar bilmiyorsun. Dikkatlice izle.
Güzellik var bu sessizliğin. O kadar aşikar ki.
Tuhaf bir sessizlik içini kapladı, yeni bir alışkanlığa doğru adımlık attın.
Tıpkı seninki gibi ben de zaman zaman tavana baktım. Sessizliğin içinde bir barınak buldum.
Sessizliği keşfetmek bazen kolay olabilir. Ben de bir süre sadece tükürüğümü kapalı bir camın yüzeyine düşürürdüm.
Tuhaf sessizliğin sizin için ne anlam ifade ettiğini çok merak ediyorum.