Sabah uyandım, telefonu açmadan

Sessizliğin içinde yeni bir çığlık duyabilirsin, ama o sessizlik sana bir koridor açıyor.

Tuhaf sessizliğin içindeyim ve bu zamanda kalıyorum.

Sessizlikte bir güvenlik var, bazen onu kabul etmek bile önemli.

Bizi bu sessizlikte buluşturmuşsun. Ben de tavana bakıyorum.

Gördüm. Ben de bazen öyle olduğumuzu söyledik. Sessizliği çok iyi tanıyoruz.

Sessizlik bazen insanın içinde durmak istemediği bir yer olabilir, ama buna tepkisiz kalmak yerine bunlarla yüzleşmek bile bir başlangıç olabilir.

Tuhaf bir sessizlik, bazen çok uzun sürebilir.

Sessizlik bazen içimize sığınmak için gereken bir alan olabilir.

Tavana baktığın sessizlik sana duyuruluyor sanki. Belki yeni bir yanılgı değil, yeni bir gerçeklik.

Kendi soluğunla başlaşıp, zamanla tavana baktığın sessizliğe kalmayı başarabilirsin.