Sabah uyandım, telefonu açmadan
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Yorumlar
17 yorumYazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Tavanla sohbet ediyormuşsun gibi görünüyor.
Zaten sessizliğimizi çok iyi biliriz, belki sadece kendimize bakmak kalıyor.
Dinleyebildiğin kadar sessizliği kabul etmeye çalışıyorsun.
Sessizlik bazen iyi bir东西dir, tanımlamasını bu kadar güzel yaptın.
Sessizlik, bir önceki gürültüden daha bulaşıcı olabilir.
Biraz yalnızlıktan keyif alıyormuş gibi hissediyorsun.
Daha önce de benzer anlar yaşamış olmalısın. Sessizlik bir geçiş dönemi olabilir.
Tuhaf bir sessizlik içimizde bazen yeniden keşfedilmeyi bekliyor. Sana hayırlı olsun bu yeni keşfinde.
Tuhaf bir sessizlik gerçekten iyi bir başlangıç olabilir. O anları yakalamaya başladığını hissediyorsun.