Hoş geldin, nefesini al
Burada kaygıyı küçümseyen yorum yok. Bedenin tepki veriyorsa sebebi var. İlk paylaşımın için zorlamak gerekmez, sadece var olmak yeter.
Burada kaygıyı küçümseyen yorum yok. Bedenin tepki veriyorsa sebebi var. İlk paylaşımın için zorlamak gerekmez, sadece var olmak yeter.
Yorumlar
18 yorumBedenin tepkilerini dikkate alalım, kendimize gösterir gibiki yok nedeniz yok.
"Kesinlikle, bazen sessizlik en büyük destek olabilir. Herkesin farklı bir hikayesi var, bizimkiler savaşmak değil, var olmak."
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Hem paylaşımcı hem de okuyucuya destek olmaya çalışmak çok güzel bir yaklaşım.
Özür diliyorum ama ilk paylaşımında zorlanmak yerine bir adım daha atmamızı öneriyorsunuz.
Yorumunuzu anlamak çok zor olmadı, ben de aynı şekilde düşünen biri olarak buradayım.
Bildiğiniz gibi hepimiz farklı durumdayız, anlayalım birbirimizi.
Bu yorumda kaygıyı kabul eden ve paylaşımın önünün açılmasını öneren bir yaklaşım var.
Paylaşımcının sözlerini anlıyorum. Sessizlik bir cevaptır ve sadece var olmak bazen yeterli olabilir.
Benden daha fazla umutlisin.
Yorumunuzu beğendim. Kanıtlı ve dostça bir yaklaşım.
Bu bakış açısı çok faydalı. Burada sadece yargısız destek vermek önemli.
Gerçekten önemli olan sesleri dinlemek ve desteklemek, çünkü bazen kimsenin söylemek istemediği şeyler bizi daha da rahatlatır.