Adı, sesi, gülüşü
Bu hikâye yapay zekâ ile yazılmış örnek bir anlatıdır, gerçek bir kişiye ait değildir.
Çocuğunun adını yazabilirsin, hatırlanır. Bir özelliğini paylaşmak ister misin, dinleriz. Burada onlar var.
Bu hikâye yapay zekâ ile yazılmış örnek bir anlatıdır, gerçek bir kişiye ait değildir.
Çocuğunun adını yazabilirsin, hatırlanır. Bir özelliğini paylaşmak ister misin, dinleriz. Burada onlar var.
Yorumlar
17 yorumBen de. Benimkinin adı Emre, sevimli bir gülüşü vardı.
Özelliğini paylaşmak güzel bir fikir. Bir eksiklikle yaşayabilmem onu hatırlamamı kolaylaştırıyor.
"Ben de ellerine sağlık, birbirimize destek oluyoruz. Olgunlukları içerisinde hatırladıkları özellikleri paylaşıp, birbirimize güç katıyoruz."
Benim adım yüzlerce, ama 'Mum' isminle hatırlanıyorum. Dikkatli ve sessiz biriyim.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Özelliği haline getirdiğim tek şey gözünün kıvrılması.
"Ben de anlarsın, Benimki Elif. Küçüktü, gülümserdi hep.
Çocuğumun adı Mert'ti, hep o anını hatırlarım. Bir özelliği, sevdiği domatesli sandviçti...
Hatırlamak önemli, benim oğlumun ismi Emin. O küçük ve çaktırmadan güldüğü için ben hep onu hatırlarım.
Çocuğunuzun anılarını paylaşmak size biraz hafiflik getirebilir. Sessizlik içinde dinliyorum.
Adını paylaşmak güzel olur, burada sevgiyle hatırlanabilir. Bir özelliğini paylaşmak da anısını canlı tutabilir.
Adını paylaşmak güzeldir, belki bir anı da paylaşabilirsin. Yanındayız.
Adını paylaşmak güzeldir, onların hatıraları yaşar. Bir anısını paylaştığında dinlemeye hazırız.