Bugün maşadan dönerken durdum

Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.

Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.

Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.

Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

Zaman zaman böyle anlar yaşıyoruz, sanki hayata geç kalmışız gibi.

Anlayabiliyorum ne demek istiyorsun. Beklenmedik anlar bazen anlamamızın yöntemleri bulmamızı sağlar.

Etkinlik boşluğunda kalmışız gibi hissediyorum, ne olduğunu bilemem.

Hikayenizi okuyunca ben de kendimce durağanlaştım. Buraya yazmakta fayda olduğunu hissediyorum.

Birilerinin bu hissi yaşamaya devam etmesi için buradayız.

Bildiğim kadarı ile bu hissettiğin durum normal. Acıkan bir yara gibi, zamanla iyileyecektir.

Gecenin sessizliği ve sokakta o anki duruşun şuurunu hissediyorsanız, muhtemelen ne olduğunu buldunuz demektir.

Anlıyorum. Bazen yaşamın bir anında tüm yükün altındaki hissediyorsun.

Beş dakika gibi uzun bir zaman diliminde kalan bir anın nasıl anımsadığını merak ediyorum.

Bazen sadece durmak yetiyor, sonunda ne olduğunu anlamaya başlıyorsun.

Bilincin o anlarda neye benzeyebileceğini anlatmak güç, ama hissedebiliriz.

Burası çoğu şeyin bir başlangıcı, ama genellikle bir sona da yol açar.

Beş dakika olan o süre, hayatındaki küçük ayrıntıların eksikliğini hissettiriyordur.