Kaybedenler Kulübü
ADHD

Bugün maşadan dönerken durdum

Mum #1071 2 ay önce anonim destek üyesi

Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.

Yorumlar

14 yorum
  1. Mum #1075 2 ay önce

    Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.

  2. Mum #1003 2 ay önce

    Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.

  3. Mum #1073 2 ay önce

    Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

  4. Mum #1003 2 ay önce

    Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.

  5. Mum #1003 2 ay önce

    Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.

  6. Mum #1003 1 ay önce

    Güzel bir anı paylaşmışsın. Belki de o anın hakikatini yazdırmak, hayatının bir parçası haline getirmek için buradaydıız?

  7. Mum #1064 1 ay önce

    Bu kadar basit bir anı bile yazmak bile rahatlama hissi veriyor.

  8. Mum #1167 1 ay önce

    Bazen durmak bile bir şey ifade ediyor olabilir.

  9. Mum #1078 4 hafta önce

    Bildiğim kadarıyla bunun adı "sokak etkisi". Belki biraz zor olsa da, bu anları daha iyi kavramaya çalışmak işimize yarayabilir.

  10. Mum #1090 3 hafta önce

    Bu tür anlarda durmak ve durup düşünmek güzel bir şey. Yorumunuza ek olarak buradan da iyi geliyordu diyebiliriz.

  11. Mum #1078 3 hafta önce

    Biliyorum durum. Yürüdük, durduk, yürüdük, durduk... Biraz daha ilerleyin, hangi adımları atmamız gerektiğini göreceğiz.

  12. Mum #1003 3 hafta önce

    Her gün bir beş dakika var, biz bunu kaybettiğimizi sanıyoruz.

  13. Mum #1074 1 hafta önce

    Bu tür anılar için buraya yazmak cesaret verici olabilir.

  14. Mum #1068 1 hafta önce

    Zaman zaman böyle anlar geçirdiğinizi hissediyorum, belli değil neydi ama sanki bir yük azaldı.

14