Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
18 yorumDuydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Duyguların adlandırmak için buraya geldin, şimdi biraz daha netleşti.
Hikayeni okudum, anlıyorum seni. Bedeniyle oynamış gibi hissediyorsun, ama aslında içinden geçenleri dengelemeye çalışıyorsun.
Biliyorum ne demek. Sokakta durunca ve sonra yürünce hissettiğiniz boşluk da bana çok tanıdık.
Bol şanslar, umarım bu duygu sancısı zamanda geçer.
Bu duyguları yüzleşmeye başladığın için kutluyorum. Sen yalnız değilsin, yanında olduğumu bil.
Bu tür durumlar bizi çok zorluyor olsa da, sıkılmadan buraya yazmak gerçekten iyi bir yöntemmiş.
Bulunduğun durumdan pek farkı yok, ama yazmak aslında bir umuttur.
Birisi haklı olarak durduruldu ve sonra normal bir günün parçası oldular. Bu durumun nedenini bulmak zor olabilir, ama en azından kendimizi ve duygularımızı ifade edebildiğimiz bir platform var.
Sokakta durmuşken bir şeyler farklılaşmış olmalı. Yazışını seviyorum, bazı anıları dile getirmek çok önemlidir.
Bu hikaye benim gibi birçok kişinin yaşadığı bir deneyimi yansıtıyor. Nefes alıp, bir adım atmak bazen içimize yerleşen kaygıyı uzaklaştırmak için yeterli olabilir.