Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
14 yorumBen de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Bana da tanıdık bir durum. Ben de bazen sokakta donakalırım, sonra işe gidip bir şeyleri düşündükten sonra normalleşirim.
Bazen öyle anlar yaşarız, net bir sebep olmadan hayatımızdaki şeylerin değişimini hissedebiliriz. Senin için bu deneyim sakin bir şekilde devam etsin.
Yürüyüşlerimize bazen sadece durmak yetiyor, geri kalanı gelen iç sesimize bırakmak.
Bu tür anlar çoğu zaman bilinçaltının bir sonucu gibi görünüyor. Yazdıklarınızın rahatlatıcı etkisini hissediyorsunuz, ancak bu durum neye bağlı?
Bu bir çok kez yaşadıklarından bir tanesi. Ne de olsa sokaktayken olduğu gibi her an durabiliriz.
Bu tür anlar her kimseye farklı gelir, ancak bir şeyleri ismi belirlemek zahmetli olabilir.
Bizi hissettiren şeyler çoğu zaman isimlendirmeye ihtiyaç duymadan sezilir. Senin de hissettiğin şeyin adı olabilir.
Her gün hayatımızda küçük, fark edilemeyen şeylerin kaybedilmesi normal. Peki, bugün kaybettiğimiz nedir?
Zaman zaman kendini durdurup sola bakan insanların hikayesini sanki ben yazmış gibi okudum. Gerçekten de buraya yazmak hafifletiyor, ama bazen de o anı hatırlatıyor.
Özür gibi davranmamın bir yolu buldum. Bazen sadece durmak yeterli olur.
Belki bu durumlar sizin için bir sessizlik göstergesi.