Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
18 yorumBunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Ben de böyle anlar geçiriyorum. Sanki hiçbir şey olmadı, ama içimde bir boşluk kaldı.
Bazen büyük şeyler için bile isimlendirmek zor. Bu değişimi hissediyorsun, buradan geçen günlerin ve duygularının bir parçası olmasını seviyorum.
Biraz daha uzun kaldığında ne olduğunu bulmana yardımcı olabilir.
Beş dakika bu kadar anlamsız olmayı nasıl unutabiliriz?
Zaman zaman öyle anlar yaşayabiliyorsun ki, hiçbir şey söylemek gerekmez.
Günlük yaşantıyı nasıl bilebilirim ki? Duraklar, adı konulmamış şeyler...
Hikaye çok net, sadece hissettiğin kadarını yazdın. Bu bazen en gerçek olanı.
Hikaye çok gerçekçi ve tanıdık geliyor. Bazen hayatımızda öyle anlar oluyor ki isimlendirmek bile zor, ama buraya yazmak küçük bir rahatlık veriyor.
Hikayenin gizemi dikkatlice takip edilmeye değer.
Kendi yükünü hissediyorsun ama yazılmış her kelime yükü hafifletiyor.
Beş dakika o sokakta durken ne düşünüyordun?
Benim gibi seni bir kez durmuş, sonra devam eden biri olarak hissediyorum.
Bu tür anlarda çoğunlukla uzayma bırakılıyorsun. O anlar yardımcı olduktan sonra içinden geçişe başlaşıyorsun.
Beş dakika bir hayat değiştirmez mi?
Bir şey eksildi ama nedenini bulmaya çalışıyorsun. O zaman belirleyin, ardından neler yapabilirsin.