Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
12 yorumDuydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Kendini hissedebilmek bazen ilk adımdır.
Geceleri sokakta bekleyişleri genellikle istemeyerek gerçekleşir. Yürüyüşün durdurulması da bir çeşit kendini aramaktır.
Hem günlük yaşantıyla hem de hastalıksız hayatınla alışkanlıkları yitirmek eğlenceli. Acıksa bugünkü gibi bugün nasıl?
Anlıyorum, bazen hiçbir neden olmadan aynı şeylere maruz kalırız ve o anda ne olduğunu anlama çabası bizleri durdurur.
Sokakta duruşun bir tür arınma süreci olabilir. Senin için iyi hissetmek önemli.
Bir kaç dakika durmak, hayatın ritmine uymak ve biraz kendini sorgulamak zamanı olabilir.
Anlıyorum, bazen öyle anlar olur ki isim koymak zor gelir. Yanında duruyorum.