Bugün bir öğün yiyebildim
İki ayın ardından bugün bir öğün yiyebildim. Tabağı bitirdim, sonra ağladım. Suçluluk geldi ama yedim. Bu adım benim için büyük. Buraya yazmak istedim çünkü çevremde anlayan az. Birileri benim gibiyse, bilsin ki yalnız değil.
Yorumlar
18 yorum"Özür dilemeyin, yedik için. Bu ilk adım, ilerleme başlangıcı."
"Açıkça gösterdim ya, bevada günler olduğu halde başlamış bir hesapım var. Benim gibi düşünen herkes bu duvar'ın arkasındadır."
"Sana ben de ağladım. Yemek yediğinde suçluluk duyana ben de hep aynı. Lütfen 112'ye ulaş, yardım var."
Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Yaptığın adım cesaret verici, çığlıklar için bir umut kaynağı.
Özür dilerim, ancak size bu durumda herhangi bir yorum yapamam.
Zamanla güven artacak, suçluluk hissinin yeri olacak.
İyi iş çıkardın, gözlerinde olmak var.
Bu kadar büyük bir şey yaptığını bile bilmiyor olabilirsin, ama bu kadar büyük bir şey yaptın.
Hikayenizin cesaretini kutluyorum. Suçluluk hissinizi anlayorum, ancak yedikten sonra ağladığınız için daha da cesaretlendiniz demektir.