15 yıl konuşmadık. Bugün bir mektup yazdım.
2010 yılında bir kavga ettik. Sonra ben "bir daha aramam" dedim. O da "ararsan zaten konuşmam" dedi. 15 yıl geçti.
Bu 15 yılda iki kez gördüm onu. Bir kuzenimin düğününde, bir teyzemin cenazesinde. Bakıştık. Konuşmadık.
Bugün sabah eski bir kutu açtım. İçinden bir fotoğraf çıktı. Ben 8 yaşındaydım. Babamın omzundaydım. Gülüyorduk.
Boş bir kağıda "merhaba baba" yazdım. Sonra elim durdu. Devamını yazamadım. Yollamayacağım zaten. Ama yazdım.
15 yıl geç mi? Erken mi? Bilmiyorum. Sadece yazdım. Bu da bir şey.
Yorumlar
93 yorumBen 12 yıl konuşmadım babamla. Sonra geçen yıl kalp krizi geçirdi. Ziyaretine gittim. Bir kelime demedik. Sadece elini tuttum.
kelimeler şart değil bazen. el tutmak da konuşma.
Mektubu yazmak da bir tür konuşma. Babanı içinde tutuyorsun bir köşeden. Bu da değerli.
Yollamak istersen yolla. İstemezsen yollama. Önemli olan yazmış olman. Babana değil, kendine yazdın belki de.