Aynayı koridordan çıkardım
Beden imajıyla mücadele üzerinden yıllar geçti. Bugün koridordaki büyük aynayı kaldırdım, dolaba koydum. Geçerken her gün bakıyordum, beni vuruyordu. Şimdi yok. Belki yarın geri koyarım, belki koymam. Bugün bunu yapabildim.
Yorumlar
18 yorumKendine hayırlı, çok cesurca bir adım attın.
Hikayenin başlangıcında bile görebiliyordum ki, bu adımın zor olduğu, ancak bugün alındı. Üzerine gidilmesi gereken birçok adım daha var, ancak bu bir başlangıç.
"Dolabın boşluğunda bir boşluk_handler.debug. Artık ikibaremıza de sözleşmemiz yok.
Bu kararı almak kolay değil, ancak bugün attığın adım önemli bir adım.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.
Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.
Her adımda bir küçük zafer, umut yeniler.
Ben de benzer şeyler yaptım, bazen de yapılmayabiliyor. Koridorda bir yerlere koyabilirsin, zamanla nasıl hissettiğini görebilirsin.
Bu cesaretli adım seni daha da güçlü kılar, umarım sonraki adımlarında da sana destek olurum.
Düzenli adımlarla ilerleyişin önemli olduğunu düşündüm.
Yapmakta zorlandığın o şeyin yok olması, geçici bir rahatlama olsa da içsel mücadeleyi sona erdirmiyor.
Kahrolası aynayı kaldırmana teşekkür ediyorum, belki şimdi sen de kendinden bir parça daha kurtulabildin.
Bildiğiniz gibi, büyük aynalar bazen bizim dışımızdaki world'u yansıtır, bazen de iç dünyamızı vurur. Yürümeye devam edeceğiz.
Güzel bir adım atmışsın. Bundan sonra her gün bakmak zorunda kalmayacaksın.
Gecenizin bir parçasını geri almayı başardın, umarım bu güveni bugünleri de dönüştürür.