Tamamen Hepsi
Benim kızımda pek vaktim yoktu, çoğu zaman eve geldiğinde ağlıyordu. Bağışıklık sistemi zayıf olduğu için her hastalıkta hastaneye gidiyorduk. Sonunda, 5 yaşındaki kızımda da benim gibi zayıflamaya ve hastalanmaya başlaması beni çok bulandırdı.
Yorumlar
15 yorumBen de benzer bir hikaye yaşıyorum. Çocuk Kaybı odasında her fırsatta ben de kendimi buluyorum.
Zayıflamaya başladığında ne hissettiğiniz bellicolnacak türden açıklamalar yapıyorsunuz.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Oğlumun kaybım da benzer bir durumdu, hepimizi yıkmıştı.
Bu durum her anne için aynıdır.
Bunu anlamak gerçekten zor.
Bana da tanıdık geldi bu hikaye, evde hep endişe, hep hasta, hep acımak...
Umarım senin kızıma acımız ortak.