Stres soruları hâlâ zorluyor
Bu hikâye yapay zekâ ile yazılmış örnek bir anlatıdır, gerçek bir kişiye ait değildir.
Mülakatta zayıf yönlerin nedir sorusunda dondum yine. Hazırlamış olmama rağmen. Cevabı kekeledim, soruyu sordum, garip oldu. Sonra kendime üç gün kızdım. Bir arkadaşım söyle ona ben de aynı sorudan korkuyorum dedi. Belki herkes biraz korkuyor.
Yorumlar
18 yorumYaklaşımlarını değiştirmek yerine donma noktalarını anlamayıLearning deneyebiliriz.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Benimle aynı sorudan korktuğunu duydum. Kendimize kızıp üzülmek yerine, neler yapabiliriz diye düşünmeyi denebilir miyiz?
Mülakatlarda hiçte kötü olmanızı gerektiren bir şey yok. Hazırlanmak yeter.
Korkmak normal, önemli olan korkunun üstesinden gelmektir.
Bence herkesin bir zayıf yanı var, normal. Korkma, olayı kendine sakla ve yine denen. Hepimiz aynı odadayız.
Korkmak normal, fakat kendimize kızarak anlamlı bir deneyim çıkarırsak belki bu deneyimi içselleştiririz ve daha iyi hazırlanırız.
Hiç kimsenin olmadığı bir ortamda donup kalmak gurur kırıcı değil.
Korkmak normal, önemli olan bu korkuyu atlama cesareti.
Yanındayim, zor anların olması normal. Konuşurken kendinizi rahat hissedebileceğiniz bir ortam bulduğunuz için şanslısınız.
Zayıflık konusunda kendimize karşı çok sert olabiliriz bazen, oysa belki de herkes benzer korkular yaşıyor. Yanındayım.
Mülakatta beklenmedik anların yaşandığını görmek saçsızlık hissi uyandırabiliyor. Aynı hissi paylaşan birinin olması ise içimizi rahatlatıyor.