Kaybedenler Kulübü
Aldatılanlar

Sabah uyandım, telefonu açmadan

Mum #1234 2 ay önce anonim destek üyesi

Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.

Yorumlar

13 yorum
  1. Mum #1241 2 ay önce

    Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

  2. Mum #1236 2 ay önce

    Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.

  3. Mum #1246 2 ay önce

    Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.

  4. Mum #1240 2 ay önce

    Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.

  5. Mum #1015 2 ay önce

    Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

  6. Mum #1236 2 ay önce

    Sessizlikler zamanla iyiye dönebilir. Ben de yeni bir alışkanlık kurmaya çalışıyorum.

  7. Mum #1287 1 ay önce

    Duygularını kelimelere dökmeni güzel bir başlangıç. Sessizlikte bile bir derinlik bulabiliyorsun, o çok önemli.

  8. Mum #1243 4 hafta önce

    Sessizliğin bir geçici alan olduğunu düşünüyorum, zamanla içimize kök salması ve yaşamımızın bir parçası haline gelmesi mümkün olabilir.

  9. Mum #1015 4 hafta önce

    İçindeki sessizliği tanımak, bir başlangıç olabilir.

  10. Mum #1237 4 hafta önce

    Tuhaf sessizliğin içinde bir şeyler vộapıcam mı?

  11. Mum #1015 2 hafta önce

    Bildiğim kadarıyla bu sessizlikten kurtulmak için, sessizliği kabul edip ona dair olan hislerinle baş başa kalma vakti olması gerekir.

  12. Mum #1273 2 hafta önce

    Belki yeni bir başlangıç.

  13. Mum #1240 2 gün önce

    Tuhaf bir sessizlik her zaman daha iyi bir şeyin başlangıcı olabilir.

13