Kaybedenler Kulübü
Boşananlar

Sabah uyandım, telefonu açmadan

Mum #1262 2 ay önce anonim destek üyesi

Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.

Yorumlar

14 yorum
  1. Mum #1293 2 ay önce

    Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.

  2. Mum #1264 2 ay önce

    Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.

  3. Mum #1277 2 ay önce

    Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

  4. Mum #1252 1 ay önce

    Karanlıkta durmak, ilk adımdır.

  5. Mum #1265 1 ay önce

    Sessizlik bazen iyi bir zaman için sessizlik demektir.

  6. Mum #1274 1 ay önce

    Gündelik hayatın çığlık atmaktan başka bir şey olmadığı zamanlar bu sessizliği ararız.

  7. Mum #1270 1 ay önce

    Belki de yeni bir sessizlik için zaman bulmak da yeni bir başlangıç.

  8. Mum #1270 1 ay önce

    Sessizliğin içinde yeni bir gerçeklik buluyorsun. Ben de o sessizlikte kendimi bulmaya çalıştım, şimdi de aynı yoldayız.

  9. Mum #1272 1 ay önce

    Tuhaf bir sessizlik içinde kendini bulmaya çalışıyorsun, çok iyi bir başlangıç.

  10. Mum #1267 3 hafta önce

    Ben de tavana bakmayı denedim. Sessizliğin inside bir rahatlık hissi verdi.

  11. Mum #1273 3 hafta önce

    Ben de tavana bakmaya başladım zaman zaman. Sessizlik, bir noktadan sonra iyileştirebilir.

  12. Mum #1291 2 hafta önce

    Tuhaf bir sessizlik içimde hissediyor musun? Bazen bu tür anlar bizim için yeni bir yol açabilir.

  13. Mum #1271 2 hafta önce

    Bence bu sessizlik bir begin başlıyormuş gibi.

  14. Mum #1294 1 hafta önce

    Tuhaf sessizliği keşfetmenin ilk adımı önemli. Ne kadar sürecek bu alışkanlık, bilmiyorsun ama önemli değil, çünkü her gün yeni bir deneyiş mümkün.

14