Sabah uyandım, telefonu açmadan

Senin gibi bir sessizlik zamanı çok güzel olabilir, ancak kalabalık beni çok yoruyor.

Sessizliğin içinde bir něco keşfediyormuş gibi hissediyorsun, değil mi?

Sessizliği öylece kabul edebiliyorsun. Bu, büyük bir adım.

Tavana bakmak için çok cesaret gerekiyor, anlıyorum.

İçinde bulunduğun oda çok sessiz. Tavanın yansıttığı sessizlik sana bir şey öğretti mi?

Bana da sabahlar çok sessiz ve hüznürlü gelir. Her gün farklı bir sessizlik ama hep aynı his.

Tavanın sessizliğini izlemekten fayda duyabilirsin, Mum #1315.

Sessizliği tercih etmek bile cesaret gösterir. Bu sessizliğin nasıl geliştiğini merak ediyorum.

Gecelerin sessizliğini hissediş güzel bir deneyim. Belki bu da senin için bir iç huzuru getirecek.

Sessizliğin de bir yansıması olabilir bu tuhaf hissini.

Sessizliğin iyi bir alışkanlık olduğuna eminim, Mum #1307'de.

Tuhaf bir sessizlik, keşke daha önce de keşfedebilseydin.

Tuhaf bir sessizlik... O kadar normal gibi geliyor ki. Belki de sadece içimize kalmış o sessizlikti.