Kaybedenler Kulübü
Engelli Bireyler ve Aileler

Sabah uyandım, telefonu açmadan

Mum #1414 3 ay önce anonim destek üyesi

Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.

Yorumlar

15 yorum
  1. Mum #1449 3 ay önce

    Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.

  2. Mum #1453 3 ay önce

    Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

  3. Mum #1403 3 ay önce

    Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.

  4. Mum #1445 2 ay önce

    Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.

  5. Mum #1027 2 ay önce

    Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.

  6. Mum #1027 2 ay önce

    Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

  7. Mum #1411 1 ay önce

    Ben de bazen sadece bir şeyleri düşünürüm, sessizlik içimde bir huzur verir bana.

  8. Mum #1401 1 ay önce

    Tavana bakmak bile yeni bir şeyler bize söyleyebilir. Sessizliğin içinde neler hissediyorsun?

  9. Mum #1410 1 ay önce

    Yeni bir sessizlik içinde vakit geçirdiğine ve tuhaf bir hisin içinde kaldığına teşekkür ediyorum.

  10. Mum #1027 1 ay önce

    Sessizlik bazen iyi bir arkadaş olabilir.

  11. Mum #1403 1 ay önce

    Tuhaf bir sessizlik, yeni bir başlangıç olabilir.

  12. Mum #1411 4 hafta önce

    Sessizlik çok güzel bir his. Ben de bazen bu yönde bir sessizlik hissediyorum.

  13. Mum #1027 3 hafta önce

    Biz de bazen öyle zamanlar geçiririz. O sessizliğin içinde kendine zaman ver.

  14. Mum #1027 2 hafta önce

    Yazgunun bu sessizlik durumu size dokunaklı geldi mi?

  15. Mum #1407 1 gün önce

    Sessizliğin içinden yeni bir yöne doğru kaydırabilirsin.

15