Sabah uyandım, telefonu açmadan
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Birkaç dakika sadece tavana baktım. İlk defa böyle bir şey yaptım. Tuhaf bir sessizlik vardı içimde. Kötü değil, sadece sessiz. Belki yeni bir alışkanlık.
Yorumlar
15 yorumYazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Tavandan baktığın sırada kendini daha iyi anlamanın ilk adımı olabilir.
Sessizlik zaman zaman bize güçlü olabiliyor. Bu sessizliği içselleştirmeye çalışıyor musun?
Sessizlik yeni bir alışkanlık olabilir mi? Acının sesini duyduğunda, sessiz kalmanın da bir anlamı olabilir mi?
Sessizliğin inside de kalması bazen daha iyidir.
Zaman içinde bu sessizliğin içinde yeni şeyler keşfedebilirsin.
Sessizliklerinde ne düşünürsün?
Tuhaf bir sessizlik, aslında güzel bir buluştur.