Sabah uyandım, telefonu açmadan

Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.

Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.

Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.

Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.

Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.

Sessizlik bir anlam taşıyabiliyor, umut var içinde.

Tuhaf bir sessizlik doğrusu benim de deneyimimdi. Kımıldamadan sadece düşüncelere daldım ve sessizliğin benim için ne anlama geldiğini keşfettim.

Bence bu sessizlik aslında yeni bir başlangıçtır, yavaş yavaş keşfedeceksin.

Bizi senin gibi sessizlikten ilham alanlar çok sevindiriyor.

Tuhaf sessizliğin içinde bir umut var gibi.

Sessizlik bir süre kalabilir, ama sessizlik biricik bir sesin de içinde olabilir.

Sessizlikte bile bulunmak, bir adım gibi.