Ruhumun Öfkesi
Yıllar içinde sabrıyordum, ama bugün içimden sadece öfke dökülüyor. Kalabalık çıkışta bir an bile dinlenemiyorum. İnsanların手机 sesleri, gürültüleri...
Yıllar içinde sabrıyordum, ama bugün içimden sadece öfke dökülüyor. Kalabalık çıkışta bir an bile dinlenemiyorum. İnsanların手机 sesleri, gürültüleri...
Yorumlar
14 yorumBirinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Anlıyorum, kalabalık ortamda sakin kalmak zor. Senin için bir sessiz alan bulman zor görünüyor, ama sen burada yalnız değilsin.
Bazen insanların yaşadığı stres ve çaresizlik, en küçük şeylerden bile tepki vermesine neden olabilir.
Biraz huzur bulmak için sessiz bir yer arıyor musun?
Biliyorum ki hafta sonunun tadı kaçırdığın hissi muydu bu?
Senin için bu durum her gün farklı olmalı. Sabah erken saatlerde gördüğün ilk insanlarla başlamak zor mu?
Sabır zayıfladı, yerini çığlık ve kahkaha aldı.
Kalabalıkta yalnız kalmak zor, ama bazen kendini dinlemelisin.