Ruhumun Öfkesi
Yıllar içinde sabrıyordum, ama bugün içimden sadece öfke dökülüyor. Kalabalık çıkışta bir an bile dinlenemiyorum. İnsanların手机 sesleri, gürültüleri...
Yıllar içinde sabrıyordum, ama bugün içimden sadece öfke dökülüyor. Kalabalık çıkışta bir an bile dinlenemiyorum. İnsanların手机 sesleri, gürültüleri...
Yorumlar
6 yorumBirinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.