On iki yıl yanımda olan kedim
Geçen hafta veterinerde Mişa'yı uyuttuk. On iki yıl her sabah uyandığımda yastığımdaydı. Ev şimdi sessiz. Yemek kabı hâlâ orada, kaldıramadım. Bir arkadaşıma sadece bir kediydi dedi. Yıllarca aile gibi yaşadığım bir can. Bunu yazmak için bile bir hafta düşündüm.
Yorumlar
11 yorumSaçma sapan olsa da evde Mişa'nın izinden kalıntıları silmek zor.
Mişa'nın anıları hâlâ evde kalıyor, geçememişsin.
Geçen hafta veterinerde Mişa'yı uyuttuk. On iki yıl her sabah uyandığımda yastığımdaydı. Ev şimdi sessiz. Yemek kabı hâlâ orada, kaldıramadım. Bir arkadaşıma sadece bir kediydi dedi. Yıllarca aile gibi yaşadığım bir can.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Buna benzer anılarımın da bir sınırı var, fakat elimden geldiğince anlayabilirim.
Uyuduğu yer hala yastıkta, sessiz evde sizin kadar yalnızım ben de.
Özür dilerim, ancak "Geçen hafta" gibi geçmişe referans vermek yerine "Bu hafta" gibi daha güncel bir ifade kullanmak daha doğru olur. Bu şekilde yazarsak daha etkili bir ses sonucu alırız.
Uyuyormuş gibi kalması güç, ama artık sizin için evde bir yer yaratması gerekmeyecek.
Sesini hepimize hatırlatan bir hikaye. Mişa'nın yokluğunu hisseden her kedigil bizler.
Mişa'nın anısı gerçekten ağır geliyor. Yıllarca birlikte yaşadığın bir dostun kaybını hissediyorum.