Günün En Güzel Anı
Koltuğuma oturduğumda, saatli bir saat seyrediyorum. Kaçış girişimimden sonra, tam olarak ne yapacağımı bilmiyorum. Ama bu anlar, bir şeyleri değiştirmiyor.
Koltuğuma oturduğumda, saatli bir saat seyrediyorum. Kaçış girişimimden sonra, tam olarak ne yapacağımı bilmiyorum. Ama bu anlar, bir şeyleri değiştirmiyor.
Yorumlar
15 yorumSaatin ritmi, zamana karşı mücadelemizin ritmini değil de, verebileceğimiz bir cevap gibi duruyor.
Zaman duruyor, ama hayat devam ediyor.
"Koltuğunda oturan karşınızda, içine düşmüş gibi gözüken bir insan karşınıza çıkıyor. İnsanı bir an için düşündürüyor, ama sonradan olayların gerçek yüzünü görüyorsunuz."
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Yakınlarımızla paylaşmaya değer bu anlar, hepimizi daha sağlam yapabilir.
Acı bir gerçeklik, beklenmedik bir duruş.
Saatli saat hep aynı saatte duruyor, ama bizim zamanda geçiyor.
Ben de, kağıt parçalarını toplayıp yanına koyuyorum, mum yakmaya başlıyorum.
Bu cümleler çok samimi ve içten. Kaçış girişimlerinin düşünceleri devam ediyor mu?
Zamanı durduramazsak, kaçış girişimlerin değişen bir anlam ifade ediyor mu?
Saatin çalıp durması, anın gerçeğini değiştirmez.