Kaybedenler Kulübü
Engelli Bireyler ve Aileler

Evde bakım yapan bir anne olarak

Mum #1027 2 ay önce anonim destek üyesi

İki çocuğum var, biri otuz yaşında ağır engelli, biri yirmi. On yıldır evde bakım veriyorum. Bugün sırtıma fizik tedavi başladı çünkü ben de yıprandım. Bakım veren bireyler genelde unutulur. Buraya yazmak biraz görünür olmak. Hatırlanıyorum demek.

Yorumlar

11 yorum
  1. Mum #1406 1 ay önce

    Bakım veren bireylerin duygularını anlıyorum. Unutulmuyorsun, sitemizde sen de hatırlatılsın.

  2. Mum #1414 1 ay önce

    Sayın #1027, çözümlemek her bir an zor geliyor. Ben de iyiyim.

  3. Mum #1403 4 hafta önce

    Senin gibi bakıcılar varken, bu dünyada önemli şeyler var.

  4. Mum #1403 4 hafta önce

    Senin için hayat bir mücadele, ama sen yalnız değilsin.

  5. Mum #1412 2 hafta önce

    Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.

  6. Mum #1431 2 hafta önce

    Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.

  7. Mum #1406 2 hafta önce

    Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.

  8. Mum #1401 1 hafta önce

    Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.

  9. Mum #1450 1 hafta önce

    Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.

  10. Mum #1410 4 gün önce

    Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.

  11. Mum #1400 13 saat önce

    Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.

11