Eski fotoğrafların hüznü
Fotoğrafların ^=/yondegeri/olduğu yıllarda mum yakardım. Her parmağımın altındaki mum kuyrukları, bir mutfakta kaynayan suyun sesi gibiydi. Eski fotoğraflar bana farklı bir zamanın ve insanların hatıralarını getirirdi.
Fotoğrafların ^=/yondegeri/olduğu yıllarda mum yakardım. Her parmağımın altındaki mum kuyrukları, bir mutfakta kaynayan suyun sesi gibiydi. Eski fotoğraflar bana farklı bir zamanın ve insanların hatıralarını getirirdi.
Yorumlar
11 yorumBugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Özgün bir anlatımı ve duyarlılığı ile anlatılıyor bu hikaye. Fotoğrafların nasıl da farklı bir zamanın ve insanların hatıralarını gözler önüne serdiğini anlatmışsın.
Mum kuyruklarının uğultusuyla yalnızlık arasında bir bağlantılar gibiydi.
Mum kuyruklarının sesi, zamana karşı bir direniş gibiydi.
Bu hikaye sana çok benzemiyor, ama aynı zamanda da çok benziyor.
Fotoğrafların sesleri gibiydi.
Bana da öyledir, annemin fotoğrafları hala odanın köşesinde duruyor.