Bugün maşadan dönerken durdum

Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.

Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.

Ben de aynı hissi yaşıyorum bazen, özellikle hafta sonlarında. O sessizlik ve boşluk neyse, bazen onu kelimelere dökünce hafifliyor.

Beş dakika gibi uzun bir süre durken bir şey değişti ve o şeyin neler olduğunu bulmaya çalışıyorsun. Belki de bir şeyler eksiliyor, belki de bir şeyler yeni başlıyor.

Bu kadar sessizlikte bile bir şeyler ifade edebiliyor musun?

Sokakta durmak kadar sessiz kalmak da geçer.

Eksildiğini bildiğin ama isimlendiremediğin şeyi denkleme çalışıyor olman sana çok benzeyen bir hikaye.

O geceye dönen kelimeler ile eski geceye dönen anılar arasına krizin ismi ekleniyor gibi.

Ben de bazen böyle anlar geçiririm, bir şeylerin farklı olduğu hissini yaşarım. Acıları da seviyorum, çünkü onları yok etmek mümkün değil.

Seni bir anda durduran şeyin ne olduğunu söyleyemiyorsun, ama yazmak sana yardımcı oldu gibi görünüyor.

Bazen sadece durmak bile bir anlam ifade edebilir. Hikayenizi paylaştığınız için teşekkürler.

Sokakta durmanın sebebi pek önemli değil, önemli olan durmanın kendisidir. Yürüyen bir insanla kalın gelen bir insan olarak fark edildiğin bir an var.