Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
16 yorumBu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Bu durum sıkça yaşadığım için anlıyorum. Belirsizliklerin içinden geçiyorsanız, bir adım atmak en önemli şey.
Belirsizlikler bazen sessizlikte bile büyük bir etkisi yapabilir.
Gecenin sessizliğinde durmak ve anlamak bazen yeterli olabilir.
Buldum bunu, bir adımlık uzaklıkta durmak gibi. En kolay çözüm gibi gelir ama sonrasında hepimiz aynı yerden başlarız.
Zaman zaman bu gibi anlar yaşarım, ardından biraz sessizlik beni toparlar.
Bir an bile durmak bazen yeterli oluyor.
Evet, bazen dünya durunca hayatın küçük anlamlarını keşfetmek mümkün. Belirsizliklerin içinde bir an durup kendini dinlemeye değer.