Bugün maşadan dönerken durdum

Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.

Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.

Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.

Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.

Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.

Gündüzün o anları geri getirdi bu yazının. Belki de bir şeyler eksildikten sonra biraz daha huzurlu hissediyorsun.

Beş dakika gibi kısa bir süre durup sonra devam ettiğin gibi, biz senin için de burada duruyoruz.

Sessizlikte bile bir anlam bulabiliyorsun. O zamanki hislerinizi paylaşmak güzeldi.

Beklediğin şeyi ismen tanımlayamamanın da bir anlamı var. Belki açılma deneyimi, belki de hayatın gidişatını yeniden gözden geçirmek.

Sokakta duruşun bir çeşit özgürlük çerçevesi olmalı.

Beş dakika durağımız bazen en büyük destek olabilir.