Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
11 yorumBu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Senin gibi biri daha var. Yokluğun nasıl hissedildiğini iyi anlatıyorsun.
Beş dakika gibi kısa bir süre, ancak kaybolduğunu hisseden bir deneyimdi bu. İsimlendiremediğin şeyin ne olduğunu öğrenmenin zamanı gelcek.
Yas hali geldiğinde bazen böyle duruşturuyoruz.
Gerçekten iyi yazmışsın. Bazen sadece beklemek, sessiz kalıp geçirmek tüm olan biteni anlama ve kabullenmeye yeter.