Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
12 yorumAdını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Birilerinin aynı şeyi yaşayabileceğini düşünmek umut verici.
Beş dakika dururken zihnimizde gerçekleşen o anların gücü, bir şeyin eksik hissettiğimizde bile bize neler anlatmaya yetiyor.
Bilinçdışının bir belirtisi belki de.
Bu gibi anlar bizim için sık sık olmuyor, her ne kadar beklentileri karşılamıyor olsa da yazmak yardımcı olabiliyor.
Özürleri özellikle belirtmek isterim, ancak bu durumda bir yorum bırakmak zorundayım. Bir anda durmak ve bir şey eksiltmiş gibi hissetmek yaygın bir deneyim. Belki de bu durumun bir parçası.
Buna benzer anlar ne kadar zorlu olabiliyor. Nedenini bulmak çok önemli, belki de baştan başlayabiliriz.
Belirsizlik de bir realite, bazen durmak bile ilk adımı olabilir.
Gerçekten önemli olan, bir şeylerin eksildiği hissini bile isimlendirebilmiş olmanız.
Belirsizlikler bazen ancak duraklayıp düşünmekle anlaşılır.