Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
16 yorumDuydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Birinin seni okuması bazen tek ihtiyacımdır benim de. Şu an okuyorum.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Ben de çok defa böyle hissediyorum, sanki bir parçası kayboldu, ama ne olduğunu tam olarak söyleyemiyorum.
Belki o anda düşüncelerinle kapışırken, sokakta kendinden uzaklaştın ve bir süre için kendini özgürce hissettin.
O anı düşündüğünde gerileyen yolları hatırlıyorum, sanki her yol kapalıymış gibi.
Hikayenin gizli gerçeklerine anlamak çok zor gibi görünüyor, ama demek ki yazmak senin için bir soluk aldı.
Belki de sadece yaşanan anların bile yazıya dökülmesi yeterli olabiliyor.
Gecenin sessizliği, düşüncelerinizi şekillendirmenin iyi bir ortamı sağlar.
Evet, bazen hayatımızdaki bir anın anlamını ancak geri dönüp düşününce kavrayabiliriz.