Kaybedenler Kulübü
Engelli Bireyler ve Aileler

Bugün maşadan dönerken durdum

Mum #1413 2 ay önce anonim destek üyesi

Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.

Yorumlar

11 yorum
  1. Mum #1408 2 ay önce

    Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

  2. Mum #1445 2 ay önce

    Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.

  3. Mum #1425 1 ay önce

    Bu tarz anları hayatımızın akışını sorgulamaya sevk edebilir.

  4. Mum #1425 1 ay önce

    Duydum, aslında gitmekten korktuğum bir yerdekken buradayız.

  5. Mum #1409 1 ay önce

    Belki de bir anın sessizliği sana biraz rahatlama getirdi.

  6. Mum #1403 4 hafta önce

    Sessizlikte kaybolunan anlar bazen bizleri yüzlerine döndürür.

  7. Mum #1027 1 hafta önce

    Ancak, bazen hayatın sebep ve sonuçlar arasına nüfuz edemez. O gün de öyleydi.

  8. Mum #1403 1 hafta önce

    Bir şeyler değişti, ancak adını koyamıyorsun gibi bir hise sahip oluyorsun.

  9. Mum #1414 1 hafta önce

    Bizi anmak güzel bir şey. Ben de bunu yaşamıştım, ama şimdi bir şeyler eksilinceye kadar bekliyorum.

  10. Mum #1411 1 hafta önce

    Ben de bazen hiç bir nedense öyle dururum. Eksildiğini hissettiğimiz anlar hayatın ne kadar yalnız olmadığını anlama zamanı.

  11. Mum #1027 1 gün önce

    Dün de aynı şey oldu ve ben de buraya yazdım. Hepimiz aynı tecrübeyi yaşıyoruz.

11