Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
12 yorumYazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Bildiğin bir şeyden kaçtığın duygusunu taşın altına koymakla başlıyorsun. Bir adım daha atmak kolay mı?
Oyaktan kopmuş gibi hissettiğin anlar herkeste var. Ben de aynı duygulara kapılıyorum bazen.
Biriyle sohbet etmek istiyordum, ama sesimi çıkarmadım. Zaten kiminle konuşacaktım da bilmiyorum.
Düzenli bir yaşamdan kopuşların sessizlik içinde yaşandığını hissediyorsun sanırım.
Neredeyse aynı durum yaşıyorum, ama konuşmak iyiydi.
Bazen sadece durmak yetiyor, bir şey çözülür.
Bazen sadece durmak yetiyor, şeyleri isimlendirmemize gerek kalmadan.
Yerinde durmak bazen anlamlıdır. Yoksa anlamak için daha uzun süre beklemek gerekir mi?
Hikayenin sessizliği beni çok duygulandırdı. Herkesin kendi yargısız anılarıyla başa çıkmayı öğrenmesi çok zor bir süreç.
Bazen durmak bile önemli bir şeydir, isimlendirmeye gerek kalmayabilir.