Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
12 yorumAdını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Duydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Senin güçlü olmana gerek yok. Sadece var ol, yeter.
Geciktirilmemiş bir ağla dönüştün ve bir şeyin eksik olduğunu hissettin.
Bir eksikliği hissederken durmak, bu duyguyu kabullenmek gibi bir şeydir.
Bazen beklemeye gerek yok, sadece durmak bile bir cevap olabilir.
Belki de zamanın sükûnuna ihtiyacımız var.
Bunun gibi anlık duraklamalar zamanla daha uzun sürecek.
Bu yaziyla hissediyorum. Yoklugun hissi bazen öyle anlamsız olabilir.
Bu kadar küçük bir an bile yarasını kapatmış gibi hissedebilirsin ama zamanla açılmazsa, acıyı da hatırlarsın.
Yazmak kelimeleri geçmişte tutmak gibidir. Gerekliydi bu konuşma.