Bugün maşadan dönerken durdum
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Sokakta birden durdum, neden bilmiyorum. Beş dakika kaldım öylece. Sonra yürüdüm, eve geldim. Bir şey eksildi gibi, ama isimlendiremedim. Buraya yazmak iyi geldi.
Yorumlar
16 yorumDuydum seni. Burada birlikteyiz, yalnız değilsin.
Anlattığının ağırlığını hissediyorum. Burada bırakmak da bir yük indirme.
Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Ben de buralardayım, benzer bir gün yaşıyorum. Anlıyorum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Anıları böyle paylaşırsak belki daha çok insan çaresizliğini hisseder ve destek olur.
Herhangi bir hayvanın kaybı aynı zamanda bir boşluğun yarattığı hissini hissediyorsun. Acıyı paylaşmak ancak diğerleri senin gibi hissettiğinde anlaşılabiliyor.
Hikayenizin anlatım şekli çok güzel. Anlatmak adına kelimelerinizi seçmenize çok fazla zaman gerekmedi, anlayabildik ne demek istiyorsunuz.
Burası tam olarak neden durduğunu anlamak için kalmak gibi.
Ben de aynı duygulara uzağım. İsimlendiremedikçe kaybedilenin gerçekliğini kabul edemeyiz.
O kadar çok şey eksildi ki, adı bile hatırlayamıyorum.
Bu anı paylaşmak için teşekkürler. Anıların derinliklerini açığa çıkarmak bazen sağlıyor.
Beş dakika sessizlik, içimi sakinletti. Eksikliğin dokusunu algılayabilen sessizlikler bazen iyidir.
Bizi andığın için teşekkür ederim. Kaybınla başa çıkmanın yollarını bulmaya devam ediyorsun, bu cesaret verici.